Karaktermoord

Door: Nora Yörükseven en Kik de Jong

“Voor al die duizenden kinderen, die in Nederland onterecht uit huis geplaatst zijn, hun ouders, familie en vrienden EN voor de jeugdzorgwerkers en ketenpartners, die niet beseffen dat door hun ongekende macht en angst hun integriteit en menselijkheid plaats maken voor wreedheid en liefdeloosheid.”

Lees hier het gehele artikel >> Karaktermoord

Bewijsstukken behorende bij het artikel Karaktermoord >> Bewijsstukken

 

Oproep aan BJZ: “Stop de jeugdzorg razzia’s!”

Aan directie en medewerkers jeugdzorg Friesland, die verantwoordelijk zijn voor het misdadige optreden jegens de Amerikaanse mevrouw A. Bontekoe en haar zoon Sylvano.

Met verbijstering heb ik kennis genomen van uw bevel mevrouw Bontekoe met acht politieagenten te arresteren en uw pogingen op dezelfde wijze de verblijfplaats van haar ondergedoken zoon te achterhalen. Blijkbaar ontgaat u dat uw optreden lijkt op de wijze waarop Joodse kinderen voor vijf gulden verraden door hun landgenoten, door Nederlandse politieagenten en verwanten zijn gearresteerd.

Aan deze praktijken moet direct een einde komen, ook in dit geval. Ik ben op de hoogte van de betrokken namen. U bent allen persoonlijk verantwoordelijk voor dit schandelijke gedrag dat het daglicht niet kan velen. Openbaarmaking is daarom zeker op iets langere termijn geboden. Ik verzoek u terstond met deze razzia’s en vervolgingen te stoppen, mevrouw Bontekoe in vrijheid te stellen en Sylvano naar zijn moeder te laten gaan. Op mijn website wordt deze oproep gepubliceerd.

Hoogachtend,
A. Heertje

“Komt Van Rijn aan Sylvano, dan komt hij aan mij!”

Door: Arnold Heertje

Staatssecretaris Martin van Rijn (PvdA), die verantwoordelijk is voor het beleid inzake jeugdzorg, gaat onderzoek doen naar het ondergrondse netwerk van adressen waar kinderen die door jeugdzorg worden vervolgd, onderduiken. De staatssecretaris is een van de betere bestuurders van het kabinet Rutte, maar hier slaat hij de plank volledig mis! Dat komt omdat hij evenals zovele bestuurders van mijn politieke partij, geen enkel benul heeft van de gang van zaken op de werkvloer van jeugdzorg.

Van Rijn weet niet hoezeer in de uitvoering sprake is van inhumaan gedrag door gezinsvoogden, teammanagers en allerlei pseudodeskundigen van de Raad van de Kinderbescherming, het Legers des Heils, de William Schrikkergroep, christelijke jeugdzorg SGJ en aanpalende instellingen zoals de Hoenderloo Groep, LSG-Rentray/Intermezzo, Groot Emaus, Spirit, de Bascule, Lindenhout en Humanitas. Zij allen worden aangestuurd door directeuren jeugdzorg zoals Erik Gerritsen, Jan-Dirk Sprokkereef, Hans Lomans, René Meuwissen, Hans Kamps en Arthur Schellekens die helemaal niet – zoals de staatssecretaris denkt – de veiligheid van de kinderen waarborgen. Ze worden namelijk geleid door perverse financiële prikkels en zijn uit op zoveel mogelijk geld en werkgelegenheid. Van Rijn heeft een volstrekt verkeerde voorstelling van jeugdzorg waardoor hij het ontstaan van een ondergronds netwerk niet kan plaatsen.

Ik kan dat wel omdat ik weet dat kinderen op grote schaal worden opgejaagd en geestelijk worden mishandeld door jeugdzorg en daarom willen vluchten naar voor hen veiliger oorden in Nederland en elders. Uit eigen ervaring ken ik het onderduiken uit mijn jeugd en de achtergrond nu verschilt niet wezenlijk van die van toen. Alleen ditmaal zijn de onderdrukkers geen bewapende buitenlanders in uniformen, doch zo op het oog nette mensen voor wie de kinderen winstobjecten zijn. Niet alleen de kinderen maar ook vaders en moeders zijn het slachtoffer van deze inhumane praktijken. Zolang de staatssecretaris niet de werkelijkheid onderkent die in alle instellingen van jeugdzorg heerst – die onder het mom van privacy en bescherming van kinderen een schrikbewind voeren waarvan duizenden kinderen de dupe zijn – wordt het ondergrondse netwerk groter en het onderduiken schering en inslag. Deze ontwikkeling kan moreel door mensen die, zoals ik, weten hoe de vork in de steel zit, alleen maar worden gesteund.

De aanpak die de staatssecretaris nu kiest, namelijk de vervolgden en opgejaagden vervolgen, is een sociaal-democraat onwaardig. Als hij aan Sylvano komt, komt hij aan mij! Daarop blijf ik hem attent maken tot het over is.

Jeugdzorg staat op een kruispunt

Door: Arnold Heertje

Sneller dan ik had verwacht is in de jeugdzorg in Nederland de paniek uitgebroken. De strategie om bloot te leggen wat er op de werkvloer van de jeugdzorg in heel Nederland gebeurt – door de betrokken bureaus jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming, het Leger des Heils, de William Schrikkergroep, christelijke jeugdzorg SGJ en allerlei aanpalende instellingen zoals de Hoenderloo Groep, LSG-Rentray/Intermezzo, Groot Emaus, Spirit, de Bascule, Lindenhout en Humanitas – blijkt succesvol. Kern daarvan is het vermelden van namen van gezinsvoogden, teammanagers en gedragsdeskundigen die aangestuurd door boegbeelden als Erik Gerritsen, Jan-Dirk Sprokkereef, Hans Lomans, René Meuwissen, Hans Kamps en Arthur Schellekens zich inhumaan gedragen jegens vaders, moeders en kinderen.

Terwijl jeugdzorg om het beschermen van kinderen zou moeten gaan, zijn deze volledig uit beeld verdwenen en zijn zij een speelbal geworden van perverse financiële transacties. Het gaat bestuurders en hun raden van toezicht erom – door onterechte uithuisplaatsingen, ondertoezichtstellingen en door het  het inroepen van zogenaamde deskundigen voor vermeende kwalen – zoveel mogelijk subsidiegeld en werk te genereren. De overgang van jeugdzorg van het Rijk naar de gemeenten is het aansteken van de lont in dit onhoudbare kruitvat. Daardoor komt in feite grootschalig naar buiten, wat jarenlang onder het mom van privacy onder de pet moest blijven: het complex van – vanuit het oogpunt van kinderen en ouders – misdadige praktijken. Een voortreffelijke illustratie van de uitgebarsten paniek is het stuk van Gerritsen, directeur van jeugdzorg Amsterdam, in het Parool van zaterdag 27 september.

De lezer moet weten dat onder zijn leiding een reeks van dames en heren honderden kinderen op een afschuwelijke wijze bejegent, zodanig dat sprake is van grootscheepse kindermishandeling. In de tientallen dossiers waarover ik beschik, komen steeds dezelfde patronen naar voren waarvan de hoekstenen zijn: inhumaniteit en het verbieden van waarheidsvinding. De betrokken namen heb ik vermeld in de uiteenlopende drukken van mijn boek Economie waarin voor het eerst in Nederland aandacht is gevraagd voor de inhumane jeugdzorg. Zojuist is de vierde druk verschenen waarin ik de tekst nog enigszins heb aangescherpt. Vanwege de poging van de heer Gerritsen mij monddood te maken, schreef ik hem onlangs de volgende brief:

Geachte heer Gerritsen,

Recentelijk ontving ik van u enkele dreigbrieven en verscheidene dreigmails. U bedreigt mij onder meer met juridische maatregelen, kort gedingen en financiële aanslagen. Zoals reeds is gebleken trek ik mij van al deze epistels niets aan. De reden is dat ook onder uw leiding op de werkvloer van jeugdzorg nog steeds afschuwelijke bejegeningen plaats hebben van kinderen, vaders en moeders. Telkens is de achtergrond een perverse financiële prikkel, zoveel mogelijk geld binnenhalen bijvoorbeeld door het onterecht uit huis plaatsen van kinderen en de werkgelegenheid van uw medewerkers die meestal opdrachten hebben waarvoor ze niet in de wieg zijn gelegd. Het is een publiek belang deze praktijken bloot te leggen, niet alleen in Amsterdam doch ook elders. Kortom, zoals reeds in mijn recente boek ‘Economie’ aangekondigd ga ik door met het aan de kaak stellen van de inhumane jeugdzorg in geheel Nederland.

Hoogachtend,

A. Heertje

Nu de dagen van Gerritsen als bestuurder van jeugdzorg zijn geteld, werpt hij zich in het Parool op als de beschermer van de kinderen (zijn positie doet erg denken aan die van Mindert Mulder bij de NZA, die als directeur is ontslagen vanwege zijn rol in de zelfmoord van Arthur Gotlieb, de klokkenluider die bij de NZA soortgelijke misstanden heeft blootgelegd). Ineens spreekt Gerritsen van “een versnipperd en verbureaucratiseerd systeem’, van ‘zorgen die terecht zijn’ en ‘risico’s die reëel zijn” en roept hij valselijk op te vertrouwen op de professionaliteit van jeugdzorg. De klap op de vuurpijl is dat 95% van de kinderen bij jeugdzorg volgens Gerritsen gelukkig zou zijn, terwijl de percentages eerder omgekeerd liggen. Hij roept op tot samenwerken, terwijl hij al die jaren verantwoordelijk is voor het systeem dat hij nu bekritiseert en als potentaat juist het tegendeel belichaamde van samenwerken waartoe hij nu oproept.

Elders in het land worden gezinsvoogden en andere medewerkers van jeugdzorg reeds ontslagen, worden budgetten terug geschroefd; bezuinigingen die het positieve effect hebben dat aan de inhumane activiteiten nu noodgedwongen een halt wordt toegeroepen. Ongetwijfeld poogt Gerritsen aan een bijltjesdag te ontkomen, maar daarvoor is het nu te laat en heeft hij teveel verderf veroorzaakt. Bijvoorbeeld door het benutten van de betrokkenheid van ouders waartoe hij nú oproept, juist op een intimiderende en ‘bevel is bevel’ attitude de grond in te boren.

In zijn recensie van mijn boek Economie, verschenen in de NRC van vrijdag 26 september, wees Cees Banning terecht op de jeugdzorg als voorbeeld van inhumane architectuur en op mijn suggestie voor humanisering door het toepassen van Mechanism Design. Daarom moet nu de weg worden ingeslagen naar humanisering van de jeugdzorg door nieuwe bestuurders en nieuwe mensen op de werkvloer.

Kort geding

Ons bereikt het bericht dat op 12 september om 15.15 ten overstaan van de rechtbank in Lelystad, Stationsplein 15, een kort geding plaats heeft, aangespannen door de medewerker van de Hogeschool van Amsterdam, de heer J. Verzijden, tegen de stichting Mikey-Max. In de kern is de vraag aan de orde of deze stichting de inhumane handelingen van Bureau Jeugdzorg in Amsterdam, geleid door de heer E. Gerritsen, in het openbaar aan de kaak mag stellen. Wellicht is het kort geding de moeite van het bijwonen waard.

Stichting Mikey-Max (1)

Ons kwam ter ore dat een kort geding op stapel staat tegen de stichting Mikey-Max.
Deze stichting speelt een rol in de strijd om de humanisering van de jeugdzorg.

Het kort geding wordt aangespannen door de heer Jerry A. Verzijden. De heer Verzijden is het hoofd van de afdeling externe betrekkingen van de Hogeschool van Amsterdam.

Blijkens mededelingen van zijn advocaat, Mr. C.R. Rutte van het legendarische advocatenkantoor Van Diepen en Van der Kroef, gevestigd Villa Voorhout, Kennemerstraatweg 2 te Alkmaar, beooogt drs. Verzijden de integrale verwijdering van de website van de stichting van internet en van de verwijdering van de domeinnaam http://mikey-max.nl. Deze eisen zijn tot stand gekomen in goed overleg met de heer E. Gerritsen, directeur jeugdzorg Amsterdam.

Wij blijven de procesgang volgen.

Casus: Familie Schuur – Jeugdzorg Drenthe

Mailwisseling inzake Familie Schuur – jeugdzorg Drenthe

From: A. Heertje
Sent: Thursday, August 7, 2014 10:24 PM
To: info@bjzdrenthe.nl
Subject: t.a.v. dhr. Wierda

Geachte heer Wierda,

Uw grievende brieven aan mevrouw Schuur verdienen ruime publicatie. Ik zal deze daarom opnemen in de volgende druk van ‘Economie’ (Prometheus, Amsterdam) omdat door deze brieven wordt geïllustreerd hoezeer de jeugdzorg in ons land in handen van inhumane managers is verworden tot een sector waarin de leugen regeert, het geld het denken beheerst en de kinderen worden geslachtofferd. Ik zal uw brieven integraal opnemen.

Hoogachtend,

A. Heertje

From: A. Heertje
Sent: Thursday, August 7, 2014 10:19 PM
To: naomi.pastoor@bjzdrenthe.nl
Cc: info@bjzdrenthe.nl

Geachte mevrouw Pastoor,

Ik neem wederom kennis van uw inhumane bejegening van mevrouw Schuur en haar kinderen. Terwijl het bij jeugdzorg gaat om het beschermen van kinderen draagt u bij aan ten minste hun geestelijke mishandeling. Terwijl Joyce naar de school in Hoogmalen wil waar haar kwaliteiten beter tot hun recht komen dan in Assen, blokkeert u dit door de rechter hierover valselijk voor te lichten. Ook de werkgever Stork-Zehnder van de heer Dijkstra wordt wederom op het verkeerde been gezet. Deze praktijken kunnen het daglicht niet velen en dienen daarom onder de aandacht van het grote publiek te worden gebracht. Uw directeur zal ik ook berichten.

Hoogachtend,

A. Heertje

Casus: Familie Bons – Leger des Heils

Mailwisseling inzake Familie Bons – Leger des Heils

From: a.heertje@outlook.com
Sent: Thursday, August 7, 2014 4:34 PM
To: geertje.bosma@legerdesheils.nl ; euser.a@jeugdhulpfriesland.nl
Cc: cb.wg@legerdesheils.nl
Subject: Familie Bons

Geachte mevrouw Bosma, geachte mevrouw Euser,

Met verbijstering neem ik kennis van uw handelwijze jegens de familie Bons, die nu al sinds januari een fatsoenlijke woning is toegezegd.

Wie kennisneemt van het jaarverslag van het Leger des Heils, het voorwoord van de bestuursvoorzitter de heer Van Vliet en de opmerkingen van de algemeen directeur de heer Vader, ziet dat u handelt in strijd met christelijke beginselen. U drukt zodoende de voetsporen van de gezinsvoogden Pormes en Veddeler en de directeur van het Leger des Heils in Zutphen en de gezinsvoogd mevrouw Wijngaarden in Leeuwarden.

Ik ben zo vrij dit onaanvaardbaar optreden van het Leger des Heils ter kennis te brengen van de burgemeester van Leeuwarden, de heer Ferd Crone. Ik dring erbij u op aan nu op korte termijn de toegezegde woning te regelen zodat er geen enkele aanleiding is een beroep te doen op uithuisplaatsing.

Op onze website wordt eveneens aandacht geschonken aan dit inhumane gedrag.

Hoogachtend,

Arnold Heertje

Casus: Jennifer van der Valk – Jeugdzorg Zuid-Holland

Positieve uitkomst

De aanpak van de malafide, inhumane praktijken op de werkvloer van Jeugdzorg Nederland berust op het blootleggen ervan. Een werkwijze die haaks staat op de dagelijkse praktijk van geheimhouding onder het mom van privacy. In de casus van de bijna 17-jarige Jennifer van der Valk uit Vaals heeft onze benadering gewerkt.

Jennifer is door jeugdzorg Gouda door toedoen van de teammanager John Pappers ten onrechte al jaren uit huis geplaatst. Vader en moeder zijn gescheiden en Jennifer dringt al geruime tijd aan op plaatsing van haar in het huis van haar vader, die ten behoeve van jeugdzorg een pleegkind in huis heeft. Hoewel vader al jaren met zijn echtgenote geschikt werd bevonden als hoofd van een pleeggezin, weigerde jeugdzorg Gouda Jennifer te laten gaan, uiteraard vanwege het financiële belang bij uithuisplaatsingen.

Op 23 mei 2014 tekende Pappers de stukken voor de rechtbank Breda waarin werd voorgesteld de uithuisplaatsingen van J. met een jaar te verlengen en haar – geheel onverhoeds – volstrekt onnodig 24 uur per dag psychologisch te laten observeren in een inrichting. Geruime tijd kreeg J. geen onderwijs. De zitting vond plaats op 12 juni in Breda, toevallig mijn geboorteplaats.

Jeugdzorg Gouda (Pappers en de gezinsvoogd Liona Meijer) veronderstelden dat noch de familie van der Valk noch ik op de hoogte waren van het nieuwe inhumane verzoek van jeugdzorg aan de rechtbank. Tegenover J. en haar vader werd op 2 juni in een gesprek de indruk gewekt dat zij op den duur naar huis zou komen en geen psychische begeleiding nodig had. Met deze valse voorstelling van zaken geconfronteerd, heb ik Pappers op 6 juni duidelijk gemaakt dat deze praktijken het daglicht niet kunnen velen en derhalve aan de openbaarheid moeten worden prijs gegeven.

Hierdoor is de dynamiek in een stroomversnelling gekomen. Op dinsdag 10 juni kreeg vader bericht dat jeugdzorg Gouda tot het inzicht was gekomen dat J. direct naar huis kon en dat van plaatsing in een inrichting werd afgezien. De rechter is op 12 juni hiervan op de hoogte gebracht, zodat J. op 13 juni door de gezinsvoogd Meijer naar haar vader en stiefmoeder in Vaals is gebracht en vanaf maandag weer regulier onderwijs krijgt. Uiteraard is de vreugde in het gezin groot.

De betekenis hiervan reikt echter veel verder. Voor mij betekent deze afloop dat het noemen van namen en het transparant maken van wat er bij jeugdzorg gebeurt een kracht is die positieve resultaten bewerkstelligt. Op dit spoor ga ik door gesteund door de rechter die weliswaar heeft opgelegd dat ik twee columns moest verwijderen van internet die door de rechtbank zelf wereldwijd via internet worden verspreid maar ook heeft besloten dat ik vrij ben kritiek te leveren op jeugdzorg en ook namen mag noemen van dames en heren die bij jeugdzorg in functie werk verrichten.

Voor u allen betekent het: moed houden, volhouden, en niet buigen voor intimidatie. Nu jeugdzorg Gouda zich van een humane kant laat zien, blijft het niet bij dit ene schaap dat over de dam is. Dezer dagen zal ik mij wederom wenden tot Gerritsen en het leger des heils met openbaarmaking van afschuwelijke situaties en de noodzaak van humanisering.

Update: Familie Beretta – Jeugdzorg Gelderland

Brief van Lindenhout aan de familie Beretta

Geachte heer en mevrouw Beretta,

Langs deze weg wil ik u laten weten dat Lindenhout het onacceptabel vindt dat u negatieve uitlatingen heeft gedaan op diverse sociale media over het gezin Mecking-van de Wetering.
Het gezin Mecking-van de Wetering draagt al enkele jaren als pleeggezin van Lindenhout zorg voor uw kleinkinderen Gina en George. Ze doen dit met veel inzet en stellen de ontwikkeling van de kinderen centraal.

De wijze waarop u uw kritiek verwoordt is onnodig kwetsend, nodeloos grievend en onderbouwt u uw oordelen niet, althans onvoldoende met feiten.
Ik zou graag willen dat u stopt met het verspreiden van deze ongegronde laster en u met klem vragen de reeds geplaatste stukken te verwijderen.

Tevens verzoek ik u geen rechtstreeks e-mail contact met pleegouders te onderhouden. U is al meerdere keren verzocht dit via de pleeggezinbegeleider te laten verlopen.

Ik hoop u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Guido Geven
Teamleider Achterhoek Zuid

From: A. Heertje
Sent: Friday, July 25, 2014 12:53 PM
To: g.geven@lindenhout.nl
Cc: Familie Beretta; J.Oyewole@lindenhout.nl ; b.olthof@bjzgelderland.nl ; H.Lomans@bjzgelderland.nl ; r.van.der.laan@bjzgelderland.nl
Subject: Uw brief aan de heer en mevrouw Beretta

Geachte heer Geven,

Uw intimiderende en inhumane brief aan de heer en mevrouw Beretta verdient verspreiding in ruime kring. In de volgende, vierde druk van mijn boek Economie schenk ik uitvoerig aandacht aan de achtergrond van uw verderfelijke mentaliteit door het publiceren van uw brief en de onderliggende stukken.

Ik verzoek u daarom onmiddellijk te stoppen met deze praktijken, die wel in de tijd van uw grootvader pasten, maar niet in de huidige.

Hoogachtend,

A. Heertje